los caprichos

yılın son gününe ithafen belki.ama kısa kısa..

• “rehber” bin kadar bile dinleyicisi olmadığını düşündüğüm kendi adıma hep böyle az ama öz dinleyicisi olsun da her daim seveyim istediğim, onların adına da müthiş başarılar dilediğim, beni derin çelişkilerin eşiğinde bırakan, sevimli bir müzik grubudur http://www.myspace.com/rehbertuar
• yılın son günü içinde olduğum şu saatleri nedense bırakamadım. uyuyamadım.
• normalinde zevk için didiklediğim tasarım, fotoğraf programlarında ödev yapmak lazım gelince son güne değin yapmıyorum. anlamsızca erteliyorum.
• “bugün ne giysem” 1.si bence de içlerinden 1. olması gerekendi de, peki o 2. ne o 2.? 3. şabanmış evet de, 2? pekioiki?!?!
• nadide sultan hala meme.
• *”bu bir kısım sosyal medya fenomeni arkadaşların önemli de bir bölümünün rantını (follower ve retweet kazancını) hep de eski sevgili takıntısı içinde, hayatını “mmmaah.. öyle keder içindeyim ki..” , “ühü ühü çok yalnızım ben yha..”, “nooolur bana dönsüünn :(“, “unutamıyorum tanrımmm! :(” şeklinde sürünerek geçiren kadınlar üzerinden sağladığı kesin” dedik.
  şayet elini sallasan birine muhakkak çarpıyor. içimizi “yazık lan :/” biçiminde burkma sınırını çoktan aştılar. katli vacip topunun. ölün lan! (acımayın unfollow edin! canımıza yetti :D ellerimizle sevgili bulucaz herbirine üşenmeyip.o derece.)
  *teori ile ilgili deneylerimizi yakında paylaşacağımızdan şüphe olmasın dileriz.
• para biriktirme konusunda kendi kendimi gaza getirmeyi öğrenmeliyim.
• “şuursuzca ithamlar yöneltmeden önce insan sarfettiği kelimenin tam anlamını en azından bilse de öyle konuşsa.” diye diledim bugün. sabır denilen şey fazla zorlanınca bi noktadan sonra umarsız tavırlara bırakıyormuş bünyemde yerini. bir olayla iyice anladım. “amaan zükeller..” tavrımla hali hazırda uzun zamandır kafamda olan işe odaklanıverdim. geçti gitti. sonra dışardan bakınca sevindim. oluyor gerçekten. gerçekten önemli olmayanlar görünmüyo, yer etmiyo. çabucak siliniveriyo..
• insanın en yakının en uzakta yaşıyor olması zor. tasamı,huzurumu,endişemi,umudumu en iyi anlayanım. en yakınım. neden öyle uzaksın? ( https://twitter.com/#!/efbiayajani )
• hafta içi hergün power fm’de 18-20 arası cenk erdem var. dinleyin.
• takvim yapıcam ben bize. masa takvimi. güzel bi format gerek orjinal bi tane. cut out da olur.
• yarın herhangi bir gün gibi. önemi yok gibi. sadece yanyana olmayı dilediğimiz herhangi bir gün gibi. gözlerimizi kapayıp yanyanaymışız gibi girmeye karar verdik yeni yıla sevgiliyle.
  bu bile yeter bize :)
• anneannemi çok özledim. yünler alıcam rengarenk. bana hırka kazak falan örsün. bi güzel oluyo ki onun ördüğü kazakları giyince günüm.
• özlediğim eylemlerden biri de bisiklet sürmek. büyük ada tercih sebebi. ama buralar bile olur. özledim yani.
• bir fotoğraf slaytına uygun bir fon müzik bulmak zor işmiş. zor beğeniyorum ya da. illa oturmalı kafamdakine.
• “…oturdum malumumu yaşarken,
  çok düşündüm yönümü gördüm.
  uzak somut anlamını bulurken,
  yavaş, amma yavaş…
  içime doğdu görüş günümüz,
  dizini dibimde buldum.
  gökyüzünden öptüm, ellerinden…”
• bazen soyut duran dizeler pek çok farklı  durumu temsil edebiliyor. onu okumayı seviyorum. onu yazmayı. onu dinlemeyi.
• nihayetinde kapanıyor gözlerim…

..kristal..

..birden “ben gelince çözücem hepsini” dedi

“hangini?” dedim

“hepsini.. ne varsa” dedi.

gülümsedim..
ne çok sevdiğimizi anlattık yine hep aynı hevesle.
kapattık telefonu sonra..

günler günlerin ardından
kendini her geçen gün katlayan kocaman bir çığa dönüştü “özlemek” denen.

henüz öğrendik tüm “özlemek” sandığımızın şımarıklıktan olduğunu.

merak edilirdi.
hala temiz, sadece ama sadece benim için bir şeyler duruyor, bekliyor mu beni bir yerlerde diye.

öyleymiş..
inanmamaktan vazgeçmemek gerekmiş..

çok anlatmam.
çok sevmem anlatmayı huzurumu.
bozulucakmış sanki gibi.
narin, incecik, yükseklerde bir kristalmiş gibi.
bağıra çağıra her fırsatta anmak istemem.
ordadır. varlığı iyi gelir. nefes aldırır.
güne çevirir geceyi.

ordadır..
hep kalsın dilenir..

a.k!

diyorum ki;

birbirinden bağımsız, az zamanda zihnimin içinde esen fikir dizeleri. ak gitsin.a.k!

• estetik burun, doldurulmuş dudak.. hepsi birbirinin aynı.
  
• havalar bi ısınsın bi şekilde bulup buluşturup tatil seyirlerimize kaldığımız yerden devam edelim isterim.
  
• bi halttan çok anlıyomuş gibi eleştirip, isyan kusup sonra “napalım el mahkum” diye aynını yapan adam. samimiyetsizsin. mide bulandırıcısın. daha gerçeği de aşağılıksın.yazık.
  
• yaptıklarım, yapmak için çabaladıklarım ve yapabilecek olduklarım bir kesim insana neden bu kadar batıyor anlamak adına çaba sarfedesim yok.birden “neden” diye merak ettim. o kadar.
  
• benden sevgilime, annesinden babasına, annemden babama diye bir hastalık geçmesi içindeyiz. yine de öpücük önemli. öpcez biz.
  
• okan bayülgen izliyorum rastladıkça. cuma cumartesi için eğlendirsin diye bir format var kafada. devamlı içini dolduruyor farklı insanlarla. kafasındaki gibi de gitmezse sinirleniyor. sinirlense bile aynı formata yeniden oturtmak için çabalıyor. olduruyor.
  
• hayatta en çok kremlerime, kozmetiğime harcadığım para mutlu eder beni. vanilyalısı, yaseminlisi,cranberry lisi,coconut lısı. canımdırlar.
  
• o uyumadıkça uyuyasım gelmiyor.
  
• tek solukta okumak olayı bana göre değil. o durumu varsa bitecek diye içim burkuluyor. sonunu bırakıyorum hatta bazen.
  
• bazen kedim hep yavru kalsaydı diyorum.
  
• tarçınlı karanfilli kırmızı bi şeker var. akide şekeri diye heralde. çok seviyorum.
  
• geçen hafta bugün hayatımın en hızlı 2 gün sürecini yaşıyor haldeydim.
  
• annemi kızdıran, onun sevmediği insanları ben de istemiyorum. s*ktirn!
  
• önder açıkbaş ölse üzülmem. öyle itici.
  
• azıcık enerjim olsa aklımdaki filmi izlerdim. gel gör ki, “thylolhot uykusu” darlamakta tüm uyanıklığımı.
  
• son ana dek içime sindiremeyerek bitireyazdığım ödeve ek süre verilmesi durumu değiştirmedi.
  
• fantastik rüyalar görmeyi özledim. dev tavanlı mimarilerde geçen falan.
  
• iyi gece. güzel rüya.

öyle yani

üşümek iyi gelir fikri ile dışarı atilan bünye
hava karartısı dahilinde.
akan burun.
parmak kütürtüsü.
sabit seyir.
telaştan yoksun.
ciğerlere uğramadan yüze çarpan sigara dumanı.
bir dizi özlem sonra yine.
hep uzaktalar diye.
sığınılacak tek dost yüreği bile.
anlaşılamama kaygısı.
ya yanlış anlaşılırsan?
acaba …. mı anladı da böyle oldu demeden
yani umursamadan kimseleri.
kimsenin zihninden geçeni.
hiçkimseyi yani.
nefes alıp verirken, karalarken yalnızca iç karartısını
ya da çabalarken yarınına faydası dokunsun diye
karnın doysun diye ama haysiyeti ziyana sokmadan.
kelime dizilerine dikkat ederek ama cümlende bir şeylerin bir yerlerinden fanatiğiymişsin gibi de algılanmadan.
ama hep herhangi bir şeyin koyu fanatiği olunca da objektifliğini öldürmeden
nesnelliğin özünde kalakalsın diye.

zorlanırsın o zaman
nefes alıp verirsin yine.
ama hep sabit amaca
hep aynı düzenler senin için de tekrarlansın diye.
bir yağmur çisesi misali
ya da bir karınca çaresizliği.

öyle işte…

ojem ❤ ben

üşengecim.
bide üstüne tembel olunca… çok fena. (belki de bağımlılar bunlar birbirine. bağımlı ve değişmezler. evet evet..)
kaç gündür “yapıcamm” dediğim şeyleri yapmıyorum. bi yapamıyorum. bi her şey bahane edilebilir hal alıyor gözümde.
bilmiyorum.. içimden gelmiyo.
günlerdir “peki bugün napıcaksın” sorusu altında eziliyorum sevgilimin.
devamlı aynı cevapları verir oluyorum çünkü. (neyse ki, ilk günden sanki adam kaçsın diye anlatmıştım ben ona tüm pis yanlarımı.)
oje sürdüm mesela. rengi o kadar acayip ve tüm o acayipliğiyle ben ona o kadar bayıldım ki tırnaklarıma sürdüm böyle onları izliyorum. şindi klavyenin üzerinde tıkıtıkı tıkılaşmalarına bakıyorum. bi yandan tv’de “incir reçeli” var. onu dinliyorum.(izlemek keyifli değil ki bütün sahnelerini repliklerini kesmişler pislik gibi) laf yetiştiriyorum twitterda sağa sola. bu tip gündelik sapkınlıklarla günü tüketmek öyle güzel ki bazenleri. aslında çoğusuları.
yapmam gerekenler temalı listelememi bile yarıda bıraktım ya.

uf ama,
ojem çok güzel yea.. 

ah kırılan kalbim…

berdan mardini hayranları beni kınamayaydı iyiydi :D

İntomyself what a wonderful woooorld

İstersem dünyaya kıçından bakıp güzelmiş gibi görme yetilerine eredebiliyorum. Ama genelinde en normal en olası haliyle duruyo karşımda yatağımdan çıkmıyorum mesela diyelim ki karnımı saran bir sancı hakimiyeti altında duruyorum. (ben “duruyorum” yazdikca “dürüyorum”kelimesinin diretilmesinden de hoşlanmadım.(eğer mutlu olucaksan onu da cümle icinde kullanayım:yatağımdan cikmayarak tüm günümü dürüyorum)) yorgan arası bir gün iste.
Şimdi sesini duymak iyi olurdu onun. Asker olsaydım onun kadar güçlü olamazdim heralde. Üşümesin lütfen sadece. ülkenin en doğusu o kadar soğuk olmak zorunda olmasın. Karnım da ağrımasın. En sevdiklerim hep uzağa gitmek zorunda da kalmasın. İste o zaman kıçından da basından da güzel görünür dunya..
Ankara’dan bir Aslı özüm